تأليف / عبدالحق عبده

لما تلقى دموع كتيره

والهوى أصبح فى حيره

والنفوس صارت أسيره

والقلوب فى ظلام عايشه

والضمير بيقول محال ترجع الدنيا

أميره ليه دموع الطفل

تجرى من جبل عالى خطيره

والقساوة تصير معنا نجمة عايشه

فى المحال ليه تقول الكلمة تنسى

انها سبب الدمار ليه بتنسى حساب ربك

وأنت عايش من زمان يوم بتقسى

ويوم بتنسى أن عمرك مش أمان

وأن بكرة العمر ضايع والكتاب حيكون شمال

والحساب حيكون جهنم

والنعيم فى الدنيا ضايع شهوة ضايعه

بالتمام الأيمان فى القلب نور نور

ينور فى الضمير خلى قلبك لليمين سكته للكل عايش فرحته تملى الحياة بسمة نور

من الأله ترجع الدنيا تنور كل ارجاء الحياة