تأليف / عبدالحق عبده
بعت فينا واشتريت الجروح
ليه معنا بعد زمنك تنوح
تشتكى وتقول ببوح
هو قلبك كان معنا
ولا بعنا من زمان
لما ضاع وياك امان
ترجع القلب اللى كان
قسوته بألف اه
شكوته صارت معاه
تفتكر اننا نسينا الحكاية
ورجعنا تانى من البداية
نداوى قلب مليان جروح
فوق سطور الزمن انكتب
وياك ياما اهات
والسطور صارت بتجرح
بدمنا وتقول دى مات
حبنا جوى قلبك للممات
بعت فينا الضحكة ليه
واشتريت الفرحة لغيرنا بايه
وانت فاكر أننا حنسيب اللى كان
يا اللى عشنا معاك اهات الزمان
وانكتب وياك دموع
وحكينا من تانى الرواية
كل كلمة فيها شمعة
انطفت جونا من زمان
وصارت الاحلام دموع
وصارت الايام اهات
بتكوى فى كل الضلوع
تفتكر انك حتفرح فى يوم
وترجع تانى فينا تلوم
حبنا كان ليك امان
والزمن كان فيه حنان
بس انت اللى ضيعت اللى كان
بقساوة القلب اللى ضاع
بعد ما ضاع الحنان .